Mittwoch, 5. November 2014

ORLEANSPLEIN 20-B

MAASTRICHT

23 APRIL 2014, 12:30 p.m.


Gyvan Pooters, verhuurmakelaar, maakt met de reservesleutel de voordeur open van een van zijn huurders, Eduard van Diemen


De makelaar loopt de trap op en begint zijn stem te verheffen. Eduard zit op de bank in de huiskamer en snapt meteen wat hier gebeurt. Hij pakt zijn mobieltje begint te filmen en loopt veiligheidshalve naar buiten, filmt daar verder.


Pooters is ex-soldaat 1e klas bij de marine. Hij arriveerde op het plein in exact dezelfde modus zoals eerder de huisbaas en de ongenode gasten van het Korps Zuid.


Brallend komt hij terug naar buiten. Eduard wil rustig naar binnen lopen en de deur sluiten. Pooters schopt de deur open, ''omdat zijn telefoontjes en e-mails niet tijdig worden beantwoord''. De camera loopt door en registreert wat die modus inhoudt. Het uitlokken van een reactie. Het mislukt.


De twee agenten die om de hoek staan te wachten in hun VW Touran rijden demonstratief in slakkengang het plein af. En dat was het dan. Wat overblijft die dag is een filmpje. 


CONVERSATION WITH AMIR’S MOTHER KADIJA IDRIS 5 OCTOBER 2009.

Q: Did he [Amir] have a connection to Bureau Jeugdzorg? (Youthcare Bureau=Justice Department)

A: Yes

Q: Could you elaborate a bit?

A: Yes. I’m divorced from my husband. We used to live in Alphen a/d Rijn. I came to Maastricht because of the children. Bureau Jeugdzorg said to me: ”you are not going to take good care of your children”

Q: They just said that?

A: Yes. My husband is a little hard to understand for the Dutch people. But I don’t get it. We are Somalian. We harm no one. We are married, the husband stands above the wife [is head of the family].

Bureau Jeugdzorg told me: ”if you stay with your husband, you can’t see your children anymore.” So that’s why I came to Maastricht.

Q: Were you threatened with the fact that if you stayed with your husband, you would lose your children?

A: Yes Bureau Jeugzorg told me that.

Q: How did you feel about that?

A: Yes…difficult. My children and my husband is better, but if I can’t see my children anymore, that’s hard. I can’t live without my children.

Q: So then you had to choose

A: I chose for my children not for my husband. I chose my children and that ‘s why I came to Maastricht.

Kadija and her children were mandatorily sent to Maastricht

Ook gouverneur Bovens is op de hoogte. Zowel van Amir als Petrus en Paulus. Het was uiteindelijk één en hetzelfde verhaal.

Op deze 
foto poseert hij samen met juf Ellen Lemmens, die deze politieaangifte wegens mishandeling ondertekende. Dat deed ze niet 25 oktober 2006 in het politiebureau, zoals het document impliceert, maar in April 2007, ergens tussen de soep en de broodjes in de lerarenkamer van het Petrus en Paulus schooltje in Wolder.

De rol van Bovens in Limburg werd opmerkelijk verwoord op diens inauguratie door hulpbisschop De Jong: ”Toen Theo 18 jaar werd, stapte hij op de fiets, reed hij naar het huis van de pastoor in De Heeg, Frans Wiertz, en belde aan. ‘Wat kan ik voor u doen?’

Goed dat je bent gekomen jongen’, zei de pastoor. ‘Wat je kunt doen is het oprichten van de scouting in De Heeg’, een nieuwe wijk die toen in volle groei was. Zo gezegd, zo gedaan. En dat was de reden dat Theo bij ons in de smaak is gevallen”, aldus De Jong (bron: L1)

Wiertz werd later bisschop. In dit 
Youtube filmpje zien we hem in Wolder samen met Paul Vermin, verbonden aan de Petrus en Paulus school als vader. Maar hij is tevens de politieagent die vlak na het publiceren van die aangifte van de juf en het bewijs van de dubbele overlijdensaktes van Amir, Th. Aquarius kwam opladen in zijn busje.

Het was dezelfde dag, 20 juli 2010, dat een paar 
collega‘s van Vermin van het Korps Zuid in burger een operatie uitvoerden in de Johan van Hornestraat 1, aan de voordeur van de intitiatiefneemster van WGBO.nl.

Het gebeurde niet lang na dat fragment met de 
Bisschop. De maker van het filmpje en de stille figurant in de achtergrond bleken ook een rol te spelen in het verhaal van  juf Lemmens. Deze personen
 konden natuurlijk niet weten de documenten binnen het politiebureau werden ontmanteld. Daarmee kwamen zijzelf ook vol in het licht te staan.